Fredagspoesi #43 (på en tirsdag)

det var ei tid då eg visste alt

kunne sjå framtida inn i augo
og være klar
være budd

røynda var mi
tida var vår

ho skulle kome,
vi skulle bli

dei fyrste kjærteikna
var gneistar og solskin

den fyrste tida
berre leik og tiltru

du fann roa mi og henta ho hit
i tryggleiken satsa eg alt

no veit eg ikkje noko lenger

finn vi fram?

 

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *

Post Navigation