Fredagspoesi #39

hei, korleis går det
seier dei, og eg
har ikkje svar å gje

har ikkje tid att no
veit ikkje kvar ho drog

så berre ro ned,
seier dei, men eg
har aldri lært meg det

har ikkje kraft att no,
får ikkje svevn eller ro

einsemda tek tak
eg stengjer meg inne
er svak

hent meg ut att

 

Fredagspoesi #37 & nytt Maddam-innlegg

vintage-women-drinking

Denne månedens Maddam-innlegg ble en aldri så liten lyrisk hilsen til alle disse velmenende mennene som den siste tiden har vært ute med gode råd om hvordan vi kvinner skal oppføre oss for å ikke bli voldtatt. Vel bekomme!

Lille pike på din vei

du som stavrer frem på snei

Husk på hva du lovte mor

ikke drikk og driv med hor

Nå er første budet brutt

du er full og snart kaputt

Men i natt når du skal hjem

vær nå flink og ikke slem

Du vil treffe kjekke menn

slike som syns du er pen

Men når de ber deg med hjem

løp din vei og vekk fra dem

Blir du med og tar en drink

gir du dem et lite vink

Da må du forvente at

de tror du er helt parat

Skjer da det som ei skal skje

hadde du jo bedt om det

Da er begge løfter brutt:

du har skylden helt og fullt

 

Fredagspoesi #36

Den fjärde han slet mig itu
Ja, det gör faktiskt ont ännu
Jag minns nätterna jag sov ute på soffan 
det var ändå som en vägg emellan oss
Jag tror vi knöt så hårda band
till oss själva och varann
Att ingen av oss ville ta sig loss

– – –

vi to var rådde av hjarta
dei brynte seg på einannan
slo av og til i takt

vi kunne eige verda, vi to
før skuggane kraup fram
tvang oss frå kvarandre

verst var veggen av stille
auga som såg bort
og tause skuldingar

dei tok for mykje, kjenslene
brukte opp lufta kring oss
fortrengde alt anna

vi bytte på å såre kvarandre
øydela til det ikkje var meir att
eg gav deg opp

eg kan puste no, utan deg
det som var sundslite er grodd
eg valde rett

 

(Tekst i kursiv og soundtrack: Melissa Horn – Jag gör aldrig om det här)

 

Maddam-tekst om hat

13413100_587810514729456_4449492237908371877_n

Jeg måtte bare bruke denne månedens Maddam-tekst på å skrive noe om Orlando – og om hatet som ligger bak slike handlinger.

Det eneste som tar knekken på hatet er toleranse, solidaritet og kjærlighet. Det er å skape fellesskap som inkluderer alle, bygd på gjensidig respekt, empati og forståelse. Samfunn som bygges ut fra forutsetningen om at absolutt alle mennesker er like mye verdt og at mangfold er en verdi, ingen trussel.

 

Fredagspoesi #35 (på en søndag)

val og brytningstid

i heite sumarkveldar
ligg framtida så nær
at ho dirrar
som varmehildringar
over asfalten

sola heng lågt og
skin inn i svarte auge
lyset vinn terreng
men når ikkje botnen
frykta får halde seg gøymd

på vegen mot noko anna
ligg det bortvalde att
som pollenstøvet
på fortaua
ventande på regnet

ein stad der framme
finst vissa og roa
dei er funnen før
og kan finnast igjen

hald handa mi til då

Soundtrack: Kråkesølv – Vi